FOTO NICO SCHOUTEN

Wandelende vrouwen en een man vinden een baan

Pieter van Stein wandelt met vrouwen van 47 jaar en ouder. ,,Het bevalt me goed’’ vertelt hij als hij staat te wachten op het Lange Voorhout tot zijn groepje compleet is.

Door Nicolette van der Werff –

Pieter, die overigens op mannen valt, is vrijwilliger bij Kijk Haar. Een organisatie die vrouwen (vanaf middelbare leeftijd), helpt om werk te vinden. Kijk Haar doet van alles. Er zijn trainingen, workshops en evenementen. Pieter neemt met veel succes de vrouwenwandelingen in onze regio voor zijn rekening. Menige vrouw vond dankzij een ommetje met Pieter een nieuwe werkgever.

Is het de route die Pieter uitstippelt of zijn dresscode (,,Trek wat fleurigs aan’’) waardoor vrouwen werk vinden als ze hebben meegelopen met zijn wandelgroep? ,,Het komt omdat je hier met gelijkgestemden loopt’’ zegt Doreen (52) die in het Westland woont. ,,Alle vrouwen hier maken het zelfde mee. Dat schept niet alleen een band. Het brengt je ook op nieuwe ideeën. Tijdens het lopen praat je over van alles en nog wat. Zo leer je veel’’ zegt de Westlandse die Surinaamse wortels heeft en als vrijwilligster bij een zorginstelling werkt maar veel liever weer betaald aan de slag gaat.

,,Het komt omdat je hier met gelijkgestemden loopt’’ 

 – Doreen (52)

Wat leer je dan van elkaar? ,,Bijvoorbeeld dat je een goeie foto van jezelf moet laten maken’’ roept er eentje, ,,En dat je actief moet zijn op linkedin’’ zegt een ander. Deze generatie vrouwen leerde ooit in 4 havo of 5 vwo sollicitatiebrieven schrijven waarin de indeling van de brief belangrijk was, net als de aanhef en de spelling. Terwijl ze tegenwoordig om een videopresentatie vragen. Daarover praten schijnt te helpen.

Tijdens de wandelingen horen de vrouwen dat het soms nog steeds op de ouderwetse manier kan. Jeanne (54) vond op internet een vacature bij de rijks overheid. Ze schreef een brief, werd uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek en werd aangenomen. Zonder videopresentatie of assessment. Dat ze ondanks haar baan toch nog steeds meewandelt met Pieter komt door de inspiratie die ze van haar medewandelaars krijgt en de band die de vrouwen onderling voelen. Bij de dagelijkse sores in het leven blijken vrouwen elkaar onderling heel goed te kunnen helpen. Ze ontmoeten elkaar vanzelf. Als ze kleine kinderen hebben treffen ze elkaar op het schoolplein of op de voetbalclub. Maar waar ontmoet je spontaan gelijkgestemden als je vijfenvijftig bent en de kinderen de deur uit zijn? ,,Bij mij’’ zegt Pieter. ,,Alle 47 plussers die zich aangesproken voelen kunnen me een berichtje via linkedin sturen. Ze zijn welkom!’’

KLIK HIER voor de website van Kijk Haar

Het artikel zoals het in het AD stond op 18 augustus 2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *